Γι’ αυτό μην ενεργείτε παρορμητικά! Η πρώτη σκέψη που πρέπει να κάνετε είναι: ‘Τι πρέπει να κάνω για να προστατεύσω εμένα, τον τραυματία, αλλά και τους παρευρισκόμενους;’. Δώστε χρόνο στον εαυτό σας να αντιληφθεί τους κινδύνους που υπάρχουν και να θέσει τις προτεραιότητες των ενεργειών του.

Πρώτη προτεραιότητα για την αντιμετώπιση τέτοιων περιστατικών είναι η ασφάλεια της σκηνής του ατυχήματος. Τοποθετείστε προειδοποιητικό τρίγωνο σε απόσταση τουλάχιστον 100 μέτρων από το ατύχημα και, αν είναι εφικτό, στείλτε άτομο στην ίδια απόσταση να προειδοποιεί τους επερχόμενους οδηγούς, έτσι ώστε να ελαττώνουν ταχύτητα. Αν το ατύχημα έχει γίνει σε δρόμο διπλής κατεύθυνσης, κάντε τις ίδιες ενέργειες και για το απέναντι ρεύμα, ενώ εάν το ατύχημα έχει γίνει βράδυ, προσπαθήστε τα άτομα που θα στείλετε να έχουν μαζί τους φακό και , αν είναι εφικτό, να φορούν γιλέκα με ανακλαστικά ή ρούχα με έντονο χρώμα.

Φροντίστε να απομακρυνθούν οι παρευρισκόμενοι από το οδόστρωμα και οδηγήστε τους σε ασφαλές σημείο ή παρακινείστε τους να συνεχίσουν την πορεία τους, κρατώντας κοντά σας μια μικρή ομάδα ατόμων, οι οποίοι θα σας βοηθήσουν στη διαχείριση του περιστατικού.

Αφού έχετε ολοκληρώσει τις ενέργειες για την ασφάλεια της σκηνής του ατυχήματος, τότε και μόνο τότε πλησιάζετε το όχημα του τραυματία. Ελέγξτε αν το όχημα είναι ασφαλές (π.χ. αν υπάρχει διαρροή καυσίμου) και, αφού το διασφαλίσετε, τότε μόνο συνεχίζετε. Διαφορετικά, ενεργοποιήστε τηλεφωνικά τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, τις οποίες απαρτίζουν άτομα που έχουν την απαραίτητη εκπαίδευση και εξοπλισμό για την αντιμετώπιση τέτοιων περιστατικών.

Επόμενη ενέργεια σας είναι να γυρίσετε τον διακόπτη της μίζας, σβήνοντας το αυτοκίνητο, να απομακρύνετε τα κλειδιά και να τα τοποθετήσετε σε εμφανές σημείο έξω από το αυτοκίνητο. Συνήθως, επιλέγουμε τον ουρανό του αυτοκινήτου, πάνω ακριβώς από τη θέση του οδηγού.

Στη συνέχεια ασχολούμαστε με τον/τους τραυματίες. Ρωτήστε πόσοι ήταν οι επιβαίνοντες. Ειδικά τα μικρά παιδιά, τα οποία, εάν δεν είναι ασφαλισμένα με ζώνη ασφαλείας ή τοποθετημένα στα ειδικά παιδικά καθίσματα, συνήθως παγιδεύονται μέσα στο αυτοκίνητο πιθανόν σε μη εμφανές σημείο ή εκτοξεύονται έξω από αυτό. Προσπαθήστε να διαπιστώσετε σε τι κατάσταση είναι ο τραυματίας. Έχει τις αισθήσεις του; Αν ναι, βλέπετε κάποιο σοβαρό τραυματισμό; Παραπονιέται για πόνο; Από αυτά που σας λέει αντιλαμβάνεστε ότι κάτι δεν πάει καλά; Ξέρει τι έχει γίνει; Είναι εγκλωβισμένος; Συλλέξτε όσες περισσότερες πληροφορίες μπορείτε και τότε ενεργοποιήστε τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.

Καλώντας τον Ευρωπαϊκό αριθμό έκτακτης ανάγκης 112 μπορείτε να ενεργοποιήσετε ΕΚΑΒ, Πυροσβεστική, Αστυνομία και Λιμενικό. Προσοχή!!! Μην κλείσετε ποτέ πρώτοι το τηλέφωνο, ακόμη και αν θεωρείτε ότι έχετε αναφέρει όλες τις πληροφορίες που έχετε συλλέξει. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να έχετε παραλείψει κάτι. Επίσης, το εξειδικευμένο προσωπικό που θα σας απαντήσει, μπορεί να σας δώσει οδηγίες για τις περαιτέρω ενέργειες σας.

Αφού έχετε ολοκληρώσει την κλήση επείγουσας ανάγκης και μόνο τότε, δίνετε τις Πρώτες Βοήθειες στον τραυματία.

Το μεγάλο δίλημμα που έχουν οι περισσότεροι από όσους βρίσκονται σε μια τέτοια θέση είναι: «Βγάζουμε τον τραυματία από το αυτοκίνητο ή όχι;». Η απάντηση είναι πως ο τραυματίας πρέπει να βγει από το αυτοκίνητο αν και μόνο εάν διατρέχει άμεσο κίνδυνο η ζωή του, μένοντας σε αυτό ή εάν δεν αναπνέει και πρέπει να του εφαρμόσει κάποιος από τους παρευρισκόμενους ΚΑΡ.Π.Α. (Καρδιοπνευμονική Αναζωογόνηση).

Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση το καλύτερο γι’ αυτόν είναι να τον αφήσουμε μέσα στο αυτοκίνητο, δίνοντας του τις Πρώτες Βοήθειες, χωρίς να επιβαρύνουμε την κατάστασή του με άσκοπες μετακινήσεις. Πρέπει να ξέρετε ότι σε σοβαρά τροχαία ατυχήματα οι τραυματίες σε ποσοστό μεγαλύτερο του 80% έχουν είτε κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις είτε κακώσεις σπονδυλικής στήλης. Ο δε απεγκλωβισμός τους γίνεται από εξειδικευμένους διασώστες που έχουν την κατάλληλη εκπαίδευση και τον απαραίτητο εξοπλισμό, διασφαλίζοντας την μη περαιτέρω βλάβη του τραυματία.

Πρώτες βοήθειες

–Αν ο τραυματίας αιμορραγεί, χρησιμοποιείστε αποστειρωμένες γάζες ή καθαρά πανιά –ρούχα και ασκείστε πίεση στο σημείο. Προσθέτετε συνεχώς γάζες, χωρίς να αφαιρείτε τις προηγούμενες και αν έχετε επίδεσμο σταθεροποιήστε τις όταν σταματήσει η αιμορραγία. Μην αγγίζετε αίμα, χωρίς να φοράτε γάντια μιας χρήσεως.

– Σκεπάστε τον τραυματία με κουβέρτα ή μπουφάν, για την αποφυγή απώλειας θερμότητας.

Μιλάτε του συνεχώς, ενθαρρύνετέ τον ψυχολογικά και ενημερώστε τον ότι έρχεται ειδικευμένη βοήθεια.

– Τον συμβουλεύετε να μείνει ακίνητος έως ότου έρθει η βοήθεια.

– Aν ο τραυματίας δεν έχει τις αισθήσεις του, αλλά αναπνέει φυσιολογικά, διατηρήσετε ανοιχτό τον αεραγωγό του.

Άμεσος απεγκλωβισμός με λαβή Rautek

Ο άμεσος απεγκλωβισμός πρέπει να επιχειρείται αποκλειστικά και μόνο σε δύο περιπτώσεις! Πρώτον, εφόσον το θύμα δεν ανταποκρίνεται και δεν αναπνέει και άρα πρέπει να του εφαρμοστεί ΚΑΡ.Π.Α. και, δεύτερον, εφόσον το όχημα, στο οποίο βρίσκεται φλέγεται ή κινδυνεύει να καεί ή, γενικότερα, πρόκειται να γίνει επικίνδυνο για τη ζωή του τραυματία. Στις περιπτώσεις αυτές οι βλάβες που ενδεχομένως προκληθούν από τη μετακίνηση του τραυματία είναι μικρότερης σημασίας, καθώς η μη μετατόπισή του θα του στοιχίσει τη ζωή.

Προκειμένου ο τραυματίας να μετακινηθεί με τις μικρότερες δυνατές κακώσεις ο άμεσος απεγκλωβισμός γίνεται χρησιμοποιώντας τη λαβή Rautek και ακολουθούνται τα παρακάτω βήματα:

Στην αρχή ο αρωγός μεταφέρει τον τραυματία σε καθιστή θέση, εφόσον τον έχει βρει πεσμένο στο τιμόνι, προσέχοντας να μη μετακινηθεί απότομα ο αυχένας του. Κατόπιν, μεταφέρει απαλά το κάθισμα όσο γίνεται πιο πίσω, προκειμένου να έχει μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων. Απελευθερώνει τη ζώνη που συγκρατεί τον τραυματία και τα κάτω άκρα, τα οποία ενδεχομένως να έχουν εγκλωβιστεί στα πεντάλ και γονατίζει δίπλα του. Το ένα χέρι του βυθίζεται χαμηλά στο κάθισμα μεταξύ πλάτης και καθίσματος και φτάνοντας όσο πιο μέσα μπορεί πιάνεται από τη ζώνη του παντελονιού του θύματος ή από ό,τι μπορέσει να κρατήσει σφικτά.

Το άλλο χέρι του πιάνει την εξωτερική πλευρά του γόνατου και με συγχρονισμένες αντίθετες κινήσεις σπρώχνει τα γόνατα (και άρα και τα κάτω άκρα) προς το λεβιέ ταχυτήτων και τη λεκάνη του τραυματία προς αυτόν, αναγκάζοντάς τον έτσι να περιστραφεί πάνω στο κάθισμά του και να γυρίσει την πλάτη του τραυματία προς το στήθος του. Παραλαμβάνοντας τον τραυματία πάνω στο στήθος του περνάει τα χέρια κάτω από τις μασχάλες του τραυματία και σταυρώνει στο ύψος του στήθους τα δύο χέρια του τραυματία.

Κατόπιν, αγκαλιάζει με τα δικά του χέρια και τα δύο χέρια του τραυματία και τον σφίγγει επάνω του. Με σταθερές και δυνατές κινήσεις σηκώνεται, αναγκάζοντας τον τραυματία να σηκωθεί και αυτός, αφού τον κρατάει σφικτά επάνω του. Μόλις σηκωθεί ολόκληρος οπισθοχωρεί μακριά από το όχημα φτάνοντας σε ικανή απόσταση ασφαλείας, όπου και αφήνει απαλά κάτω τον τραυματία και αφού ενημερώσει το ΕΚΑΒ, ξεκινάει με την εφαρμογή ΚΑΡ.Π.Α. ή με οτιδήποτε άλλο επιβάλλει η περίσταση.

Κανόνες ασφαλείας

Ένα τροχαίο ατύχημα ακόμη κι όταν συμβεί, έχει λιγότερες επιπτώσεις , όταν τηρούνται από τους επιβάτες , οι κανόνες ασφαλείας.

Η ζώνη σώζει ζωές.

Το κράνος σώζει ζωές.

Η τοποθέτηση των μικρών παιδιών στα ειδικά καθίσματα ασφαλείας σώζει ζωές.

Το ζητούμενο ενός οδηγού δεν είναι το τι ώρα θα φτάσει στον προορισμό του, αλλά να φτάσει ασφαλής στον προορισμό του.

Συμπτώματα

Τα πρώτα συμπτώματα μετά από ένα δηλητηριώδες δάγκωμα είναι πόνος και οίδημα στο σημείο της έγχυσης, εντός λίγων λεπτών. Στην συνέχεια και όσο ο χρόνος περνάει χωρίς τις πρώτες βοήθειες, το οίδημα αυξάνεται και εξαπλώνεται και στο υπόλοιπο δαγκωμένο μέλος. Αμέσως μετά από ένα δηλητηριώδες δάγκωμα οι κινήσεις που πρέπει να κάνετε ή να μην κάνετε, είναι λίγες αλλά ουσιαστικές.

Πρώτες βοήθειες

Μην πανικοβάλλεστε (πολύ σημαντικό). Ο πανικός χειροτερεύει την κατάσταση. Με τα σημερινά μέσα έχετε όλο το χρόνο μπροστά σας να επισκεφτείτε ένα νοσοκομείο, όπου κι αν βρίσκεστε στην χώρα, μέσα στις επόμενες ώρες, με ασφάλεια και χωρίς ρίσκο.

Αφαιρέστε όποιο αντικείμενο ή ύφασμα θα μπορούσε να σφίξει το μέλος όσο αυτό πρήζεται (π.χ. δαχτυλίδια, ρολόι, βραχιόλια, κτλ).

Κρατήστε το θύμα ακίνητο εάν δεν είναι απαραίτητη η μετακίνησή του. Κρατήστε το δαγκωμένο μέλος όσο το δυνατόν πιο ακίνητο. Με την ακινησία του δαγκωμένου μέλους καθυστερούμε την εξέλιξη των συμπτωμάτων.

Μην κόβετε ή σκίζετε το δέρμα για να ρουφήξετε το δηλητήριο. Όχι μόνο δεν ωφελεί σε τίποτα, αντιθέτως μάλιστα, το τραύμα και το σοκ που προκαλείται από την πράξη επιδεινώνουν την κατάσταση και τα συμπτώματα.

Μην προσπαθείτε να ρουφήξετε το δηλητήριο με το στόμα.

Μην δένετε το δαγκωμένο μέλος. Είναι πολύ σημαντικό να μην εμποδιστεί η κυκλοφορία του αίματος. Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος δημιουργίας θρόμβων και νέκρωσης του άκρου. Το δηλητήριο εξαπλώνεται κυρίως μέσω της λέμφου, συνεπώς μία σφιχτή περίδεση που θα σταματούσε την κυκλοφορία του αίματος είναι ανώφελη και επικίνδυνη. Αντιθέτως, μπορείτε να τυλίξετε το δαγκωμένο μέλος με κοινό, ελαστικό επίδεσμο από την πληγή έως την βάση του άκρου, τόσο λίγο σφιχτά όσο σε περίπτωση διαστρέμματος (να διατηρείται ο σφιγμός στην άκρη του μέλους). Αυτό μπορεί να καθυστερήσει την εξέλιξη των συμπτωμάτων, κάτι που ίσως βοηθούσε σε ενδεχόμενη πολύωρη μεταφορά του ασθενή σε νοσοκομείο. Ο επίδεσμος θα πρέπει να λύνεται και να δένεται αναλόγως κάθε 15-25 λεπτά, διότι το μέλος πρήζεται και η περίδεση σφίγγει περισσότερο. Παρ’όλα αυτά, μία τέτοια περίδεση δεν είναι και απαραίτητη.

Μην τοποθετείτε αντισηπτικά και άλλες ουσίες στο τραύμα.

Μην τοποθετείτε πάγο στην περιοχή του τραύματος.

Μην δίνετε αλκοόλ στον ασθενή.

Μην χορηγείτε παυσίπονα ή άλλα φάρμακα.

Μεταφέρετε τον ασθενή σε κοντινό νοσοκομείο με ψυχραιμία και ασφάλεια, αφού πρώτα έχετε ειδοποιήσει.

Μπορείτε να έχετε στο “κιτ πρώτων βοηθειών” σας αντιισταμινικά και κορτιζόνη για να τα χορηγήσετε στον ασθενή, σε περίπτωση που εμφανιστούν έντονα σημάδια αλλεργίας, εφόσον πάρετε έγκριση και οδηγίες από το Κέντρο Πρώτων Βοηθειών. Απευθυνθείτε στον γιατρό σας για τον τύπο και τις δοσολογίες που αντιστοιχούν στον καθένα.

Χρήσιμες συμβουλές

Η χρήση αντιοφικού ορού δεν συνιστάται καθώς μπορεί να αποβεί επικίνδυνη (αλλεργικό σοκ). Μόνο οι ειδικοί γιατροί μπορούν να κρίνουν και να αποφασίσουν για την χρήση του ορού, η οποία γίνεται πλέον μόνο σε κρίσιμες περιπτώσεις και γενικώς αποφεύγεται. Συνήθως ακολουθείται αγωγή με χορήγηση αντιβιοτικών και προαιρετικά αδρεναλίνης, κάτι που μόνο οι γιατροί μπορούν να κρίνουν, επίσης. Τα συμπτώματα υποχωρούν μετά την κατάλληλη ιατρική αγωγή.

Συνεπώς, βλέπουμε ότι με απλούς τρόπους, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε προσωρινά το δάγκωμα φιδιού, τουλάχιστον μέχρι να φτάσουμε σε κάποιο νοσοκομείο ή φαρμακείο. Ίσως το πιο σημαντικό από όλα είναι να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας. Έτσι, θα μπορούμε να ανακαλέσουμε συμβουλές και οδηγίες για πρώτες βοήθειες και σίγουρα, δεν θα προκαλέσουμε επιδείνωση της κατάστασης. Ειδικά στη χώρα μας, είναι πολύ σπάνιες οι περιπτώσεις που οι άνθρωποι έρχονται σε επαφή με δηλητηριώδη φίδια, κι αυτό είναι ένας ακόμη λόγος για να μην μας πιάσει πανικός.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θέλοντας να αποφύγουν την κουραστική ζωή και τον θόρυβο της πόλης επιλέγουν για τις διακοπές τους ένα ήσυχο μέρος χωρίς πολύ κόσμο και φασαρία.

Καλό θα είναι να έχετε κατά νου ότι στην εξοχή ή σε ένα απόμακρο νησί, το να βρούμε φαρμακείο ή κεντρο υγείας δεν είναι πάντοτε τόσο εύκολο. Επίσης, συστήνεται να είστε προετοιμασμένοι γιατί στις διακοπές παραμονεύουν τσιμπήματα και αλλεργίες (από κουνούπια, σφήκες, μέλισσες), διάρροιες και γαστρεντερίτιδες (από την αλλαγή του περιβάλλοντος, το νερό της περιοχής, διάφορα τρόφιμα), εγκαύματα (από την πολύωρη παραμονή στην παραλία), μικροτραυματισμοί (όσοι συνηθίζουν να φορούν σαγιονάρες στις διακοπές, δηλαδή όλοι, ξέρουν πως είναι να χτυπάς το δάχτυλό σου σε κάποια πέτρα και όλα τα παιδιά ξέρουν τι σημαίνει γρατζουνισμένο γόνατο), ναυτίες (από τη ζέστη και τις πολύωρες μετακινήσεις), καούρες (επειδή μάλλον το παρακάνετε με το φαγητό στο ταβερνάκι της παραλίας).

Ας δούμε λοιπόν τι ακριβώς χρειάζεται να περιέχει ένα σωστά οργανωμένο φαρμακείο, ώστε οτιδήποτε και να σας βρει να είστε προετοιμασμένοι και να έχετε την ψυχραιμία να το αντιμετωπίσετε.

Τι περιλαμβάνει το κουτί πρώτων βοηθειών που θα πάρουμε στις διακοπές;

Ένα σωστά οργανωμένο φαρμακείο διακοπών θα πρέπει να περιέχει τα παρακάτω:

• Παυσίπονο- Αντιπυρετικό (Όχι ασπιρίνη για τα παιδιά)

• Αντιισταμινικό σιρόπι

• Ηλεκτρολυτικά διαλύματα για ενυδάτωση

• Γάζες αποστειρωμένες, αυτοκόλλητη ταινία ρολλό, ελαστικός επίδεσμος και ψαλίδι

• Τσιρότα διάφορων διαστάσεων

• Επιθέματα για εγκαύματα

• Αντισηπτικό διάλυμα

• Κορτιζονούχο κρέμα

• Αντιισταμινικό gel ή αλοιφή για τσιμπήματα

• Κρέμα ή Gel Άρνικας (για μελανιές και χτυπήματα)

• Φυσιολογικός ορός (αμπούλες)

• Παγοκύστη

• Έμπλαστρο

• Θερμόμετρο

• Οινόπνευμα

• Τσιμπιδάκι (για αγκάθια, αχινούς, τσιμπούρια)

• Αντηλιακό πολύ υψηλού δείκτη προστασίας (50+)

• Εντομοαπωθητικό (φιλικό για τα παιδιά)

• Βαζελίνη

• Σύριγγες 5 ml και 10 ml

• Αντισηπτικά μαντηλάκια καθαρισμού

• Μια ένεση αδρεναλίνης (σε περίπτωση αναφυλακτικού σοκ).

Προφυλάξτε το φαρμακείο σας

Για να μην βρεθείτε αντιμέτωποι με ένα άχρηστο φαρμακείο όταν το χρειαστείτε, φροντίστε να το διατηρήσετε σωστά, τόσο στις μετακινήσεις σας, όσο και κατά τη διάρκεια των διακοπών.

Αν το ταξίδι είναι πολύωρο, μπορείτε να το τοποθετήσετε σε μια ισοθερμική τσάντα για να μην υπάρξουν αλλοιώσεις στο περιεχόμενό του, λόγω θερμοκρασίας.

Όταν φτάσετε στον προορισμό σας, τοποθετήστε το σε ένα ξηρό, δροσερό και σκοτεινό μέρος, βάζοντας στο ψυγείο ό,τι χρειάζεται.

• Η Συμβουλή του Φαρμακοποιού

Εξοπλίστε το φαρμακείο σας ανάλογα με τον τόπο που θα πάτε διακοπές.

Θα χρειαστείτε περισσότερα πράγματα αν πάτε διακοπές σε ένα απομονωμένο νησί ή σε κάποιο απομακρυσμένο χωριό, όπου η πρόσβαση σε φαρμακείο δεν είναι και τόσο εύκολη.

Συμβουλευτείτε τον ιατρό σε περίπτωση που κάποιο μέλος της οικογένειας παίρνει ειδικά φάρμακα.

Σκεφτείτε επίσης να έχετε πάντα μαζί σας μερικά χρήσιμα τηλέφωνα:

• Το τηλέφωνο του νοσοκομείου ή κέντρου υγείας της περιοχής

• Τα τηλέφωνα μερικών κοντινών φαρμακείων

• Το τηλέφωνο του προσωπικού σας γιατρού και του παιδίατρου

• Το τηλέφωνο του κέντρου δηλητηριάσεων (210- 7793777).

Προσοχή! Είναι ιδιαίτερα χρήσιμο να έχουμε παρακολουθήσει μαθήματα πρώτων βοηθειών, αποκτώντας έτσι την ικανότητα να βοηθήσουμε τους δικούς μας ή άλλους ανθρώπους και πολλές φορές να σώσουμε μια ζωή. Σε γενικές γραμμές, όλα τα φάρμακα χρειάζονται φύλαξη σε ειδικές συνθήκες, με τη θερμοκρασία να μην ξεπερνά τους 25 βαθμούς Κελσίου, ενώ σε καμία περίπτωση δεν τα αφήνουμε εκτεθειμένα στον ήλιο και τη ζέστη, είτε στην παραλία είτε μέσα στο αυτοκίνητο. Τέλος, η άμεση μεταφορά του τραυματία στο νοσοκομείο είναι η καλύτερη παροχή βοήθειας.

Ποια συμπτώματα πρέπει να μας ανησυχήσουν σε ημέρες καύσωνα

Ο δυνατός πονοκέφαλος, η ατονία, το αίσθημα καταβολής, η τάση για λιποθυμία, η πτώση της αρτηριακής πίεσης, η ναυτία, οι έμετοι και η ταχυπαλμία είναι συμπτώματα που θα πρέπει να σας ανησυχήσουν. Το σύνδρομο της θερμοπληξίας, εκδηλώνεται με αυξημένη θερμοκρασία του σώματος, σπασμούς, εμετούς, διάρροια, διαταραχή της πηκτικότητας του αίματος και απουσία εφίδρωσης. Σε αυξημένες θερμοκρασίες είναι πιθανό να επέλθει ακόμη και έμφραγμα του μυοκαρδίου. Επακολουθεί κωματώδης κατάσταση και θάνατος.

Ποιες είναι οι πρώτες βοήθειες που πρέπει να δώσουμε σε κάποιον που έπαθε θερμοπληξία

Η θεραπεία των ατόμων που παρουσιάζουν τα παραπάνω συμπτώματα όταν η θερμοκρασία του περιβάλλοντος είναι υψηλή, πρέπει να γίνεται κατά προτίμηση σε νοσηλευτικά ιδρύματα, αλλά ως πρώτες βοήθειες μέχρι τη διακομιδή τους σε αυτά. Οι πρώτες βοήθειες περιλαμβάνουν άμεσα μέτρα ελάττωσης της θερμοκρασίας του σώματος: Πλήρης έκδυση από τα ρούχα, τοποθέτηση παγοκύστεων ή κρύων επιθεμάτων στον τράχηλο, τις μασχάλες και τη βουβωνική περιοχή, εμβάπτιση σε μπανιέρα με κρύο νερό κ.λ.π.

Βασικές οδηγίες για την προστασία από τον καύσωνα

1. Αποφυγή έκθεσης στο ηλιακό φως. Αναζήτηση σκιερών και δροσερών σημείων. Προτίμηση στα ανοικτόχρωμα και ελαφρά ρούχα με ανοικτό λαιμό, κάλυψη κεφαλής ( χρησιμοποίηση καπέλου, ομπρέλας κ. λ. π.).

2. Αποφυγή βαριάς σωματικής εργασίας, ιδιαίτερα σε μέρη που συνυπάρχουν υψηλή θερμοκρασία με υγρασία, καθώς και κάτω από τον ήλιο.

3. Ιδιαίτερη προσοχή στη διατροφή, όπως:

• Πρόσληψη άφθονων υγρών, κατά προτίμηση νερού και φυσικών χυμών.
• Αποφυγή των οινοπνευματωδών ποτών.
• Ολιγοθερμιδική δίαιτα, που θα περιλαμβάνει κυρίως λαχανικά και φρούτα πάσης φύσεως, με περιορισμό των λιπαρών.

4. Συχνά ντους.

5. Τα βρέφη και τα παιδιά να ντύνονται όσο γίνεται πιο ελαφρά. Ειδικά για τα βρέφη είναι προτιμότερο τα χέρια και τα πόδια τους να είναι ελεύθερα και να μην τυλίγονται σε πάνες. Όταν κάνει ζέστη να προσφέρονται συχνά εκτός από το γάλα ( μητρικό ή άλλο) και υγρά όπως νερό κλπ

6. Περισσότερη προσοχή να δοθεί στις καλούμενες ομάδες υψηλού κινδύνου του καύσωνα, που είναι:

• Όλα τα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών
• Όλα τα άτομα που πάσχουν από χρόνια νοσήματα, όπως καρδιοπάθειες, νεφροπάθειες, πνευμονοπάθειες, ηπατοπάθειες, σακχαρώδη διαβήτη κ.λ.π.
• Όλα τα άτομα που για καθαρά ιατρικούς λόγους παίρνουν φάρμακα για τα χρόνια νοσήματά τους, όπως π.χ. τα διουρητικά, τα αντιχολινεργικά, τα ψυχοφάρμακα, τα ορμονούχα (συμπεριλαμβανομένης της ινσουλίνης και των αντιδιαβητικών δισκίων). Ιδιαίτερα κατά την περίοδο των υψηλών θερμοκρασιών περιβάλλοντος θα πρέπει να συμβουλεύονται το γιατρό τους για την ενδεχόμενη τροποποίηση της δοσολογίας.

7. Οι χώροι εργασίας πρέπει να διαθέτουν κλιματιστικά μηχανήματα ή απλούς ανεμιστήρες, κατά προτίμηση οροφής. Το ίδιο ισχύει και για τα ιδρύματα, που περιθάλπουν νεογνά, βρέφη, παιδιά, ηλικιωμένους και άτομα με ειδικές ανάγκες.

8. Τα μέσα μαζικής μεταφοράς πρέπει να φροντίζουν για την καλή λειτουργία του κλιματισμού τους, για την καλύτερη εξυπηρέτηση του κοινού.